بسته
(0) اقلام سبد
شما هیچ موردی در سبد خرید خود ندارید
همه دسته بندی ها
    فیلترها
    تنظیمات
    جستجو

    سنگ درمانی (بخش اول)

    سنگ درمانی (بخش اول)

    سنگ درمانی با سنگهای درمانی(بخش اول)

    زمین شناسی پزشکی به مطالعه تأثیر فاکتور های زمین شناسی به سلامت و درمان بیماری ها می پردازد . از دوران باستان تأثیر عواملی چون آب و هوا، میزان رطوبت، دما و ارتفاع و دیگر عوامل محیطی بر روی سلامت انسان ها شناخته شده. در واقع زمین شناسی رابطه نهفته ای با سایر علوم از جمله بیولوژی، شیمی، کشاورزی، آب و هوا شناسی، کانی شناسی، پزشکی، جغرافیایی و ... دارد.
    قوانین حاکم در این علم و ارتباط آن با علوم دیگر تاثیر آن بر سلامت موجودات را نشان می دهد. زمین نیز چون بدن ما انسانها از عناصر گوناگونی تشکیل شده است که برخی از آنها برای زندگی انسانها لازم و ضروری هستند و برخی دیگر بر هم زننده تعادل بدن بوده و مضر می باشند. برخی از عناصر موجود در سنگ ها و کانی ها علاوه بر اینکه در صنعت و تداوم حیات نقش مهمی ایفا می کنند، در برخی موارد تعادل بدن را بر هم زده و باعث بروز مشکلات می شود.

    تاریخچه سنگ درمانی

    سنگ درمانی از دیرباز در زمینه درمانهای طبیعی به شمار می رفته، امروزه با نام (gem therapy) به عنوان یکی از رشته های طب مکمل معرفی می شود. به طوری که شواهد کاربرد سنگهای طبیعی در درمان بیماریهای در قدیمی ترین تمدنهای نیز به چشم می خورد، در طول تاریخ از سنگهای درمانی، برای محافظت افراد در برابر بلایای طبیعی و تاثیرات نامطلوب محیطی استفاده می شده، قدیمی ترین شواهد یافته شده در زمینه استفاده از سنگ درمانی به هزاره 4 پیش از میلاد باز می گردد. چنین به نظر می رسد که کتیبه های سومری و متون علوم ودایی مربوط به هند باستان، کهن ترین آثار بر جای مانده از این دانش قدیمی می باشند. در طب سنتی هند دستورات دقیقی در مورد تهیه پودر، خمیر با سنگهای شفا بخش وجود داشته. این متون و دستورات تا به امروز حفظ شده و توسط پزشکان آن در سراسر دنیا و بخصوص در کشور آمریکا، اروپا و هند بکار گرفته می شود.
    در چین باستان نیز از خواص ارتعاشی سنگها استفاده می نمودند. در کتاب امپراطور زرد (با قدمت بالای 500 سال) که توسط پی یو نگاشته شده دارای توضیحات فراوانی در مورد گوهرها و تاثیر آنها بر بدن انسان نگاشته شده است. حتی فیلسوف معروف ارسطو هم در زمینه سنگ های شفابخش صحبت کرده. رومیان نیز تحت تاثیر آموزه های یونان و سایر تمدنهای باستانی، همواره سنگهای صیقل داده شده را برای رفع بیماری و بدشانسی با خود حمل کرده و در جنگ ها در زره و سپر و شمشیر خود از آنها استفاده می کردند.
    در دین اسلام نیز استفاده از انگشتر با نگین عقیق، فیروزه و سنگ خورشید به مومنین سفارش شده است و با استناد به کتب دینی، ائمه اطهار غالبا نگین انگشتری بر دست داشته اند.
    از جمله علمای مشهور همچون صباح بن عمران از جواهرشناسان عهد هارون الرشید خلیفه عباسی و عطاربن محمد، منجم و مولف کتاب منافع الاحجار اشاره نمود. ابن سینا، حکیم عالیقدر پارسی نیز، در درمان رقبت به خودکشی از سنگ سیترین استفاده می نموده.
    یکی از پرارزشترین و مهمترین کتب سنگ شناسی ایران کتاب الجماهر فی الجواهر ابوریحان بیرونی است که به زبان عربی نوشته شده، و یکی دیگر از این کتب ارزشمند سنگ درمانی رساله تنسوخنامه ایلخانی معروف به رساله جوهریه خواجه نصیر الدین طوسی به زبان فارسی است.
    یک زن مشهور درمانگر به نام هلیدگارد، در قرن 12 میلادی در کتاب معروف خود ( فیزیکا ) به طور مفصل به توضیح خواص درمانی سنگهای پرداخته. یکی از این درمانهای طبیعی شامل قرار دادن سنگهای خاص بر روی نقاطی از بدن و یا نوشیدن آب از ظرفی بوده که سنگهای شفابخش به مدت 24 ساعت در آن قرار داده شده.
    چارسلسوس، یکی از پطشکان مشهور اروپا در دوران رونسانس، در رابطه با ویژگیهای شفابخش سنگها و مواد معدنی و ارتباط این خواص با ساختمان فیزیکی و فرمول شیمیایی آنها به بررسی و مطالعه پرداخته. و به این نتیجه رسیده است که از سنگهای ساییده شده و یا خرد شده می توان برای درمان علایم بیماریها، و همچنین علاج دلایل عمیق بیماری هم استفاده نمود.

     

     

    انصراف از نظر
    call support Telegram support